MIJN EERSTE YOGALES

Ik word wakker van fluitende vogels en druppels op het dak van de camper. Ik ben deze week vrij om te werken. Ze noemen dat in chique termen ook wel workation: ik werk aan alle ideeën in mijn hoofd, en een beetje aan mezelf.

Vandaag heb ik mij dan ook dapper ingeschreven voor een yogales. De camping is niet zomaar een camping, maar een inspirerende plek vol bijzondere accommodaties, mooie mensen en diverse activiteiten.

Ergens heb ik nog een sport legging vandaan weten te trekken en ik begeef me keurig op tijd naar de spiegeltent. Het is doodstil, er branden kaarsjes, wierook en de sfeer is er magisch. Iedereen zit (of ligt) al keurig op z’n matje als ik binnen waai.

Ooit, in een ver verleden, heb ik wel eens een lesje yoga meegedaan op het strand in Thailand, met prachtig uitzicht op zee (en de yoga leraar). Daarna had ik mijzelf grondig voorgenomen om dit thuis direct voort te zetten. Maar bij gebrek aan de zee (en een knappe yoga leraar) belandde het plan in de ijskast.

Dit idee trok ik vandaag dus weer eens uit het vriesvak. Op de vraag of er mensen waren die nog nooit aan yoga hadden gedaan, besloot ik toch mijn vinger op te steken. Ik kon mezelf moeilijk ‘gevorderd’ noemen en zelfs ‘beginner’ leek me overdreven. Alle ogen waren direct op mij gericht. ‘Nog nooit aan yoga gedaan?’ ‘Hoe dan?’

Zo starte ik dus mijn eerste Yogales op Hollandse bodem. Zo stijf als een plank, in een oude legging en geen idee hoe de downward facing dog moet. Oh, en een probleempje met links en rechts. Maar, gelukkig doen we het rustig aan vandaag.

Een uur lang ben ik aan het afkijken bij de buurvrouw, om te checken of mijn links ook haar links is en welk been er naar achteren moet. Mijn neus raakt nooit mijn knieën, mijn handen halen nooit de grond, maar ik weet me toch in dezelfde poses te wringen als de rest. Tenminste, dat idee heb ik zelf.

Waar ik vooral goed in ben, is languit liggen. Alleen kan ik dan dus niet mijn hoofd uitzetten, maar denk aan al die andere dingen waar mijn hoofd vol mee zit. Dus yoga kan nu van mijn lijstje en hiermee mijn eerste blog ook.

We mogen met onze ogen dicht onszelf bedanken voor deze ochtend. Ik bedank mezelf voor dit uitstapje en beloof er een vast onderdeel op mijn lijstje van te maken.

Namaste.

 

© 2016 - 2021 De Buurvrouw Gorinchem | sitemap | rss | webwinkel beginnen - powered by Mijnwebwinkel